Mahmoud Hessaby  February 23, 1903, Tehran — September 3, 1992, Geneva  was a prominent Iranian scientist, researcher and distinguished professor of University of Tehran

Hessaby was born in Tehran to Abbas and Goharshād Hessaby. When he was seven, the family moved to Beirut where he attended school. Around this time he learnt the Qur'an by heart and started to read the canonical texts of the Persian literature. At seventeen he obtained his Bachelor's in Arts and Sciences from the American University of Beirut. Later he obtained his B.A. in civil engineering while working as a draftsman. After a short period of time, he obtained a B.A. in Farshasd shenaasi

He continued his studies and as a graduate of the Engineering school of Beirut was admitted to the École Superieure d'Electricité and in 1925 graduated from this school at the same time he was employed by the SNCF (French National Railway) and started working in electric locomotive maintenance department He had a scientific mind and continued his research in Physics at the Sorbonne University and obtained his Ph.D. in Physics from that University at the age of twenty-five.

In 1947, he published his classic paper on "Continuous particles". Following this, in 1957 he proposed his model of "Infinitely extended particles". The medal of the commandeur de la Légion d'honneur, France's highest scientific medal, was awarded to him for his achievements.

According to the Professor Hessaby Institute, the following were some of his accomplishments:

• Founding the Highway Engineering school and teaching there from 1928
• Survey and drawing of the first coastal road-map between Persian Gulf ports
• Founding the "teachers college" and teaching there from 1928
• Construction of the first radio-set in Iran (1928)
• Construction of the first weather-station in 1931
• Installation and operation of the first radiology center in Iran in 1931
• Calculation and setting of Iranian time (1932)
• Founding the first private hospital in Iran (Goharshad Hospital) in 1933
• Writing the University carechair and founding Tehran University (1934)
• Founding the Engineering school in 1934 and acting as the dean of that school until 1936 and teaching there from then on
• Founding the faculty of science and acting as its dean from 1942 to 1948
• Commissioned for the dispossession of British Petroleum Company during the government of Dr Mossadegh and appointed as the first general manager of the National Iranian Oil Company
• Minister of Education in the cabinet of Dr. Mossadegh from 1951 to 1952
• Opposing the contract with the consortium while in the Senate of Iran in 1954
• Opposing the membership of Iran in CENTO
• Founding the Telecommunication Center of Assad-Abad in Hamedan (1959)
• Writing the standards charter for the standards Institute of Iran (1954)
• Founding the Geophysical Institute of Tehran University (1961)
• Title of distinguished professor of Tehran University from 1971
• Founding the atomic research center and atomic reactor at Tehran University
• Founding the atomic Energy center of Iran, member of the UN scientific sub-committee of peaceful use of member of the international space committee (1981)
• Establishment of Iran's space research committee and member of the international space committee (1981)
• Establishment of the Iranian music society and founding the Persian language Academy

He continued lecturing at University for three working generations, teaching seven generations of students and professors. He spoke five living languages: Persian, French, English, German and Arabic and he also knew a little of Sanskrit, Latin, Greek, Pahlavi, Avestan, Turkish and Italian which he used for his etymological studies.

During the congress on "60 years of physics in Iran" the services rendered by him were deeply appreciated and he was entitled "the father of physics in Iran".

As Hesaby wished, he was buried in his motherland, Tafresh.

He has a son and a daughter

نوشته شده توسط سروش قاسمي در جمعه سی ام مرداد 1388 ساعت 22:23 موضوع | لینک ثابت

زمان چیست؟ آیا جیزی که در ذهن ماتحت عنوان زمان وجود دارد در عالم بیرون هم وجد دارد یا صرفا ٌ یک قرارداد درونی است؟

آیا فردایی در کار است یا فرداها و دیروزها همین امروز است. آیا ذهن ما قادر به درک واقعیت زمان است؟ آیا اساسا ٌ در مورد زمان واقعیتی وجود دارد؟

در این مقاله اساسا ٌ قصد پاسخ به هیچ سوالی را ندارم بلکه برعکس می خواهم سوالاتی را در ذهن شما ایجاد کنم. سوالاتی که شاید روزی به مسائل بدیهی و پیش پا افتاده ای تبدیل شوند و شاید هم برای همیشه ذهن ما را مشغول نگه دارند.

پرداختن به زمان به عنوان یکی از مشترکات فلسفه و فیزیک همواره مورد توجه فیزیکدانان و فلاسفه قرار داشته است.

_ تعریف

دو ديدگاه مختلف در تعريف زمان وجود دارد. دو نظریه ای شاید بتوان آن دو را دیدگاه نیوتنی و دیدگاه لایبنیتز-کانتی نامید. ديدگاه اول بيان می‌کند که زمان قسمتی از ساختار های اساسی جهان است ، بعدی است که اتفاقات پشت سر هم در آن رخ می‌دهند. همچنين اين ديدگاه بيان می‌کند که زمان قابل اندازه گيری است. اين يک نوع ديدگاه واقع گرايانه است که توسط آیزاک نیوتن بيان می‌شود. به زمانی که در این دیدگاه طرح  می‌شود زمان نیوتنی میگویند.

در مقابل، ديدگاه ديگری چنين بيان می‌کند که زمان قسمتی از ساختار های ذهنی انسان است (همچون فضا و عدد) آن چنان که ما در ذهن خود سلسله اتفاقات را دنبال می کنيم همچنين در ذهن خود برای طول آن اتفاقات کميت هايی را از قبيل ثانیه و دقیقه تعريف می کنيم. تعريف دوم به هيچ هويت مستقلی برای زمان اشاره نمی‌کند که اتفاقات درون آن رخ دهد. اين ديدگاه حاصل کار گات فرايد لايب نیتز و امانوئل کانت می باشد که زمان را قابل اندازه‌گيری نمی‌داند و می‌گويد تمام اندازه‌ها در سيستم ذهنی بشر رخ می‌دهد.

ترحیح می دهم که بیش از این ادامه ندهم چون خیلی پیچیده می شود و ممکن است سر شما را به درد آورد! من از شما می خواهم هر آنچه در مورد زمان و گذر آن و اساساً استنباط خود را از آن چیزی که ما آن را زمان می نامیم برای من بفرستید یا در قسمت ثبت نظرات ثبت کنید.

                                                                                                   سروش قاسمی

                                                                                          Soroush90gh@yahoo.com  

نوشته شده توسط سروش قاسمي در پنجشنبه بیست و نهم مرداد 1388 ساعت 18:52 موضوع | لینک ثابت

قرن ۱۹ام، قرن باتری و آزمایش‌هایش

بعد از کشف اولیه ولتا، دیگر دانشمندان به مطالعه مفهوم پشت باتری‌ها ادامه دادند و به نتایج کم و بیش خوبی به دست آوردند. یکی از این افراد جان فردریک دانیل بود، که سلول دانیل را اختراع کرد، این سلول از یک دیگچه مسی صیقل نشده حاوی محلول سولفات مس پرشده بود و ظرف درونی آن حاوی اسید سولفوریک و یک الکترود رویی درون آن بود.
نکته‌ای که در مورد سلول دانیل قابل توجه بود قابلیت ایجاد جریان ۱.۱ ولتی بود که نسبت به پیل ولتایی عمر بیشتر داشت و قابل اطمینان‌تر بود. این امکان بخاطر وجود الکترولیت مثبت مس (رسانا) و هیدروژن (یک عایق) در کاتد بود، از طرفی این سلول امن‌تر و به طور قابل توجهی کم ضررتر از پلی ولتایی بود.

سلول دیگری که در همین بازه زمانی توسعه یافت، سلول گروو (Grove) بود، که توسط رابرت گروو در سال ۱۸۴۴ معرفی شد. این سلول (در حقیقت اولین سلول سوختی دنیا) شامل یک آند رویی در اسید سولفوریک و یک کاتد پلاتینی در اسید نیتریک بود که هرکدام بوسیله سفال متخللی جدا شده بود. این سیستم به سلول گروو امکان ایجاد جریان بالای ۲ ولتی را می‌داد، ولی در هنگان ایجاد جریان، بخار سمی اسید نیتریک را آزاد می‌کرد. مشکل دیگر این سلول این بود که هنگامی که مقدار شارژ آن کاهش می‌یافت، افت شدیدی در ولتاژ بوجود می‌آمد. جالبه بدونید که سلول گروو برای مدتی در شبکه‌های تلگرافی آمریکایی مورد استفاده قرار گرفت ولی بعد از گذشت مدتی، نسخه‌های پیشرفته و جدیدتر، جایگزین آن شدند.

نوشته شده توسط سروش قاسمي در دوشنبه نوزدهم مرداد 1388 ساعت 18:59 موضوع | لینک ثابت

مقدمه

آسیمو یک روبات انسان‌نما است که توسط شرکت هوندا ساخته شده‌است. آسیمو ۱۳۰ سانتیمتر قد و ۵۴ کیلوگرم وزن دارد و می‌تواند بر روی دو پا با حداکثر سرعت ۶ کیلومتر بر ساعت (۴٫۳ متر بر ثانیه) بدود. آسیمو توانایی خواندن (ترجمه) حرکات و حالات چهرهٔ انسان‌ها را دارد و می‌تواند مستقلاً پاسخ دهد.

در حال حاضر ۴۵ واحد آسمیو در جهان وجود دارد. تولید هر یک از این واحدها ۶۳۸٬۱۸۶ یورو هزینه دارد.

آسیمو در تحقیقات و توسعه هوندا، «مرکز تحقیقات بنیادی تکنیکی واکو»، در ژاپن ساخته شده است.

پیشینه

هوندا سری E، مجموعه‌ای از روبات‌های انسان‌نما بود که توسط مارک فولر طراحی و توسط شرکت هوندا بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱ ساخته شد. این مجموعه بعداً تحت عنوان هوندا سری P گسترش داده شد. دانش و تجربه به دست آمده از این ربات‌های آزمایشی منجر به ساخت روبات پیشرفته آسیمو توسط هوندا شد.

تجهیزات و توانایی‌ها

در داخل سر آسیمو ۳ میکروفون جاسازی شده‌است که به آسیمو امکان دریافت پیام‌های صوتی و همچنین امکان تشخیص جهت صدا را می‌دهد.

آسیمو محیط اطراف خود را با دو دوربین می‌بیند. به واسطه این دوربین‌ها آسیمو توانایی تشخیص عمق و فاصله را نیز دارد. چشمان آسیمو در محلی قرار گرفته‌اند که هم سطح چشمان یک انسان بالغ در هنگام نشستن بر روی صندلی باشند.

۵ حس‌گر فراصوت در پائین کوله‌پشتی آسیمو تعبیه شده است. این حس‌گرها آسیمو را قادر می‌سازد که اجسام ثابت یا متحرک را در کناره‌ها و پشت خود تا فاصلهٔ ۳ متری تشخیص دهد.

باتری لیتیوم-یون ۵۱٫۸ ولت، که در پشت آسیمو قرار گرفته او را قادر می‌سازد که با ۴ ساعت شارژ یک ساعت فعالیت کند.

حس‌گر فراصوتی، لیزرهای فروسرخ و دوربین‌هایی که در قسمت میانی بدن آسیمو قرار دارند با تشخیص اشیا تا فاصله ۳ متری به او کمک می‌کنند تا به راحتی در محیط حرکت کند.

آسیمو تنها روبات انسان‌نما است که می‌تواند مستقل و بدون کمک از پله بالا و پائین رود.

اندازه آسیمو به گونه‌ای در نظر گرفته شده است که به راحتی بتواند در محیط زندگی انسان به فعالیت بپردازد.

نوشته شده توسط سروش قاسمي در دوشنبه دوازدهم مرداد 1388 ساعت 22:0 موضوع | لینک ثابت

نظریه BCS، نظریه‌ای برای توجیه ابررسانایی است که در سال ۱۹۵۷ پدید آمد. این نظریه به خاطر حرف آغازین نام سه فیزیکدان پدیدآورندهٔ آن، جان باردین، رابرت شریفر و لئون کوپر نامگذاری شد و در سال۱۹۷۲ جایزه نوبل فیزیک را نیز برای آن‌ها به ارمغان آورد.

در نظریه BCS، دو الکترون با اسپین مخالف، که دارای بار منفی هستند (بر خلاف انتظار) همدیگر را جذب می‌کنند و جفت کوپر را تشکیل می‌دهند، علت این نیروی جاذبه برهمکنش فونون-الکترونها می‌باشد. برای تشکیل جفتهای کوپر دمای پایین خاصی احتیاج است و در دماهای پایینتر این جفتها که از آمار بوز-اینشتین پیروی می‌کنند می‌توانند چگالش بوز-اینشتین تشکیل دهند.

نوشته شده توسط سروش قاسمي در سه شنبه بیست و سوم تیر 1388 ساعت 19:37 موضوع | لینک ثابت

The James Webb Space Telescope (JWST) will be a large infrared telescope with a 6.5-meter primary mirror.  Launch is planned for 2014

JWST will be the premier observatory of the next decade, serving thousands of astronomers worldwide. It will study every phase in the history of our Universe, ranging from the first luminous glows after the Big Bang, to the formation of solar systems capable of supporting life on planets like Earth, to the evolution of our own Solar System JWST was formerly known as the "Next Generation Space Telescope" (NGST). JWST was renamed in Sept. 2002 after a former NASA administrator, James Webb

JWST is an international collaboration between NASA, the European Space Agency (ESA), and the Canadian Space Agency (CSA). The NASA Goddard Space Flight Center is managing the development effort. The prime contractor is Northrop Grumman; the Space Telescope Science Institute will operate JWST after launch

Several innovative technologies have been developed for JWST. These include a folding, segmented primary mirror, adjusted to shape after launch; ultra-lightweight beryllium optics; detectors able to record extremely weak signals, microshutters that enable programmable object selection for the spectrograph; and a cryocooler for cooling the mid-IR detectors to 7K. The long-lead items, such as the beryllium mirror segments and science instruments, are under construction. All mission enabling technologies were demonstrated by January 2007, and the Project was confirmed to enter its implementation phase in July 2008

There will be four science instruments on JWST: a near-infrared (IR) camera, a near-IR multi-object spectrograph, a mid-IR instrument, and a tunable filter imager. JWST's instruments will be designed to work primarily in the infrared range of the electromagnetic spectrum, with some capability in the visible range. It will be sensitive to light from 0.6 to 27 micrometers in wavelength

JWST has four main science themes: The End of the Dark Ages: First Light and Reionization, The Assembly of Galaxies, The Birth of Stars and Protoplanetary Systems, and Planetary Systems and the Origins of Life

نوشته شده توسط سروش قاسمي در سه شنبه نهم تیر 1388 ساعت 20:5 موضوع | لینک ثابت

1. کاربرد در حسگرها: استفاده از حسگرهای فیبر نوری برای اندازه‌گیری کمیت‌های فیزیکی مانند جریان الکتریکی، میدان مغناطیسی، فشار، حرارت، جابجایی، آلودگی آب‌های دریا، سطح مایعات، تشعشعات پرتوهای گاما و ایکس در سال‌های اخیر شروع شده‌است. در این نوع حسگرها، از فیبر نوری به عنوان عنصر اصلی حسگر بهره‌گیری می‌شود بدین ترتیب که ویژگی‌های فیبر تحت میدان کمیت مورد اندازه‌گیری تغییر یافته و با اندازه شدت کمیت تأثیرپذیر می‌شود.
2. کاربردهای نظامی: فیبر نوری کاربردهای بی‌شماری در صنایع دفاع دارد که از آن جمله می‌توان برقراری ارتباط و کنترل با آنتن رادار، کنترل و هدایت موشک‌ها، ارتباط زیردریاییها (هیدروفون) را نام برد.
3. کاربردهای پزشکی: فیبرنوری در تشخیص بیماری‌ها و آزمایشهای گوناگون در پزشکی کاربرد فراوان دارد که از آن جمله می‌توان دُزیمتری غدد سرطانی، شناسایی نارسایی‌های داخلی بدن، جراحی لیزری، استفاده در دندانپزشکی و اندازه‌گیری مایعات و خون نام برد. 4-کاربرد فیبرنوری درروشنائی *

از جمله کاربردهای فیبر نوری که در اواخر قرن بیستم بعنوان یک فناوری روشنایی متداول شده ودر چند سال قرن اخیر توسعه ورشد فراوانی پیدا کرده است کاربرد آن درسیستم های روشنایی است. دراین فناوری نور از منبع نوری که می‌تواند نور مصنوعی (نورلامپهای الکتریکی)ویا نور طبیعی (نور خورشید)باشد وارد فیبر نوری شده وازاین طریق به محل مصرف منتقل می‌شود.به این ترتیب نوربه هرنقطه ای که درجهت تابش مستقیم آن نمی باشد منتقل می‌شود .امتیاز این نور که موجبات رشد سریع بکارگیری وتوجه زیاد به این فناوری شده است این است که فاقد الکتریسیته گرما وتشعشعات خطرناک ماورائ بنفش بوده(نور خالص وبی خطر)و دیگر اینکه بااین فناوری می‌شود نور روز(بدون گرما واشعه های ماورائ بنفش)راهم به داخل ساختمانهاو نقاط غیر قابل دسترسی به نور خورشید منتقل کرد.

 

برای اطلاعات بیشتر در مورد فیبرهای نوری وکاربردآن درسیستم های روشنایی به سایت انجمن فیبر نوری به ادرس www.thefoa.org/tech مراجعه فرمایید.

نوشته شده توسط سروش قاسمي در جمعه بیست و نهم خرداد 1388 ساعت 20:58 موضوع | لینک ثابت

با سلام خدمت همه محققین گرامی

بدینوسیله مدیریت وبلاگ به اطلاع عموم می رساند که به علت استقبال بی نظیر پژوهشگران غیر هم زبان از این وبلاگ، از این پس اهتمام ما بر عرضه کردن هرچه بیشتر مطالب با زبان انگلیسی خواهد بود.

                                                                                                               با تشکر از همه شما

                                                                                                                   مدیریت وبلاگ

نوشته شده توسط سروش قاسمي در جمعه بیست و نهم خرداد 1388 ساعت 20:51 موضوع | لینک ثابت

همجوشی (گداخت) هسته‌ای فرآیندی عکس عمل شکافت هسته‌ای است. در فرآیند همجوشی هسته‌ای هسته‌های سبک مانند هیدروژن، دوتریوم و تریتیوم با یکدیگر همجوشی داده شده و هسته‌های سنگین‌تر و مقداری انرژی تولید می‌شود.

برای اینکه همجوشی امکان پذیر باشد هسته‌هایی که در واکنش وارد می‌شوند باید داریای انرژی جنبشی کافی باشند تا بر میدان الکترواستاتیکی پیرامونشان فائق آیند. بنابر این دما‌های وابسته به واکنش‌های همجوشی فوق العاده بالاست.

همجوشی طبیعی

همجوشی به صورت طبیعی هم رخ می‌دهد. انرژی گرمایی که هر روزه زمین و منظومه شمسی را گرم می‌کند ناشی از واکنشهای همجوشی در خورشید است به این نحو که در خورشید (یا در ستارگان دیگر) نیروهای گرانشی قوی باعث می‌شوند ایزوتوپهای هسته‌های هیدروژن به اندازه کافی به هم نزدیک و با هم ترکیب شوند تا هسته هلیوم و مقداری انرژی تولید شود.البته براي آغاز همجوشي بايد هسته هاي مورد نظر را بايد به اندازه كافي به هم نزديك كنيم.براي نزديك كردن هسته ها به هم بايد بر نيروي دافعه كولني ميان هسته ها غلبه كنيم كه اين كار نياز به انرژي بسيار بالايي دارد.بطور مثال براي آغاز همجوشي مخلوطي از دوتريوم و تريتيو بايد دماي سوخت را تا دماي 100 ميليون درجه سانتيگراد بالا ببريم!

مزیت‌ها

نوشته شده توسط سروش قاسمي در چهارشنبه بیست و ششم فروردین 1388 ساعت 14:48 موضوع | لینک ثابت

Milad Tower is the tallest tower in Iran,2th in Middle East and Asia and 12th in World

Milad Tower is the tallest tower in Iran. Built in between the Shahrak-e Gharb and Gisha districts of Tehran, it stands 435 m (1,427 ft) high from base to tip of the antenna. The head consists of a large pod with 12 floors, the roof of which is at 315 m (1,033 ft). Below this is a staircase and elevators to reach the area. Milad tower is the fourth tallest tower in the world after the CN Tower in Toronto, Ostankino Tower in Moscow, and the Oriental Pearl Tower in Shanghai. It is also currently 12th tallest freestanding structure in the world.

Milad tower is part of The Tehran International Trade and Convention Center. The project includes the Milad telecommunication tower offering restaurants at the top with spectacular views of Tehran, a five-star hotel, a convention center, a world trade center, and an IT park (to be completed by March 2007). The complex seeks to respond to the needs of business in the globalized world of the 21st century by offering facilities combining trade, information, communication, convention and accommodation all in one place.

The complex features a parking area of 27,000 square meters, a large computer and telecommunication unit, a cultural and scientific unit, a commercial transaction center, a temporary showroom for exhibiting products, a specialized library, an exhibition hall and an administrative unit. Milad Tower has an octagonal base, symbolizing traditional Persian architecture.

نوشته شده توسط سروش قاسمي در چهارشنبه دوازدهم فروردین 1388 ساعت 20:26 موضوع | لینک ثابت